Кеше бір таныстарыма қонаққа бардым. Алдымен 17:00-да баратын болып келісіп едік, артынан бір сағатқа кештеу келуімді өтінді. Мен келістім. Сағат 18:10 үйлеріне жеттім. Қарасам тамақ дайындауға енді кірісіп жатыр екен. Жарайды, тамақ үшін ғана бармадым ғой. Мені шақыр жігіттің жанында бірге тұратындармен таныстым. Біраз уақыт сөйлесіп отырдық. Шамамен, бір сағаттай болар. Тамақтары әлі дайын болмады. Дайын болмағаннан сон мен барып басқа да жерлердегі шаруаларымды бітіру үшін кетіп қалдым. Кейіннен кері бардым. Барсам тамақ енді дайын болып жатыр екен. ....

Солай болды. Олар тұрмақ өзіме ыңғайсыздау болды қонаққа барғаным. Көп күтіп қалдым. Қонаққа шақырушылар немістер емес еді. Сондықтан түсіністікпен қарауға тура келді. Қонаққа барамын деп қазақтардың қонақ күтуі мен қонаққа баруы еске түсті. Негізінде, көп жағдайларда осылай болып жатады емес пе ия?!

Немістердің тазалығы мен ұқыптылығы, пунктуальдылығы мен сыпайылығы жайлы көп айтылыда. Сыпайылығы жайлы көп айтылы қоймас, әрине. Бірақ тазалықтары жайлы Қазақстандықтардан ертегі естуге болады. Бірақ қазііргі кездегі тазалықтары бұрынғыдай емес. Есесіне, істеген жұмыстарына бұрынғысынша өте ұқыпты. Бір ғана мысал, қала көшелеріндегі ескірген құбырларды ауыстыру жұмысы кезіндегі ұқыптылық. Оны мына төмендегі суреттен көре аласыздар.

Қазылған жерлерді ешқашан ашық қалдырмайды. Үнемі сақтық шарасы ретінде жан-жағын қоршап қояды. Асфальтті ойғанда да қалай болса солай емес, жинақы түрде ояды. Кейіннен, жөндеу жұмыстары аяқтала салысымен қазылған жерді бұрынғысынша теп-тегіс қылып, жауып кетеді. Міне, ұқыптылық деген осы.

Интернеттен іздеп жүріп Алматыдағы көшелердің бірінде жүріп жатқан құбыр жөндеу жұмыстарының көрінісін бейнелейтін фотоны кездестірдім.

фото: alatoday.info